Na terenach obecnego parku znajdowały się dawno niezabudowane łąki i moczary zwane Baggen. Początki parku sięgają jesieni 1896, kiedy to na terenach należących do pilskiego Bractwa Strzeleckiego przy Bergstrasse (obecnie ul. Chopina) został założony tzw. botanik Strzelecki (Schützenpark), konstytutywny zachodnią odsetek obecnego założenia. Wybudowano w nim nową siedzibę Bractwa (Nowy chałupa Strzelecki[2]), strzelnicę o długości 175 m z 20 stanowiskami oraz drewniany stragan restauracyjny znany jako Kolonade, zaś w późniejszym okresie również muszlę koncertową. W 1895 pilski magistrat zadecydował o założeniu parku miejskiego. Początkowo pył on odkrywać się urządzony obok folusza przy obecnej ul. Wiatracznej, jednak wreszcie zdecydowano się na rozciągłość położony na świtanie od Parku Strzeleckiego. W 1899 wykonano pierwsze danie prace niwelacyjne i melioracyjne na tym terenie, zaś następnego roku dokonano większości nasadzeń drzew i krzewów. zrazu teren parku obejmował ok. 3,3 ha. W środkowej jego części przez spiętrzenie wód strumienia utworzono staw. W 1913 po północnej stronie parku celowy boiska urządzono rosarium. W latach 1927-1929 rozciągłość parku znacznie powiększono od wschodu, przyłączając rozciągłość o wielkości ok. 4 ha sięgający do obecnej ul. czereda Polskich. W 1945 spłonęła odrestaurowanie Kolonade. Po wojnie do parku przyłączono dawny botanik Strzelecki. W 1955 z okazji 200 rocznicy urodzin Stanisława Staszica nienaruszony rozciągłość otrzymał oficjalną nazwę "Park municypalny im. Stanisława Staszica". W okresie powojennym zniszczeniu uległa odsetek urządzeń na terenie parku, m.in. rosarium i muszla koncertowa. W połowie lat 70. w toku budowy al. Wojska Polskiego od parku został odcięty jego południowy fragment, położony pośród aleją zaś ul. Bohaterów Stalingradu. od 2000 przeprowadzana jest gruntowna reutylizacja parku, w zakresie której m.in. wyremontowano nawierzchnię alejek i odnowiono elementy małej architektury.
fragment centralnej części parku